BYŁ LAS

mało ocen

Opis zdjęcia

Ten kadr wykonałem nie po to, by stał się urokliwą pamiątką z wypadu za miasto. Zrobiłem go, aby pokazać innym, jak w zastraszającym tempie zmienia się las w mojej okolicy — a być może i w całym kraju. Tam, gdzie jeszcze nie tak dawno szumiały korony drzew i panował chłodny cień, dziś rozciąga się krajobraz nie do poznania: poryte poszycie leśne, koleiny po ciężkim sprzęcie i hektary wyciętych, pięknych lasów bukowych. Pod piłę idzie wszystko, co da się sprzedać. A co gorsza — zdewastowany teren po tzw. „wycince” przypomina krajobraz księżycowy: martwy, jałowy, pozostawiony samemu sobie, jakby natura miała cudownie i szybko naprawić ludzką chciwość. Skala tych wycinek w ostatnich latach nie ma nic wspólnego z rozsądną gospodarką leśną. W medialne slogany o „zrównoważonym zarządzaniu” nie potrafię już uwierzyć, bo widzę na własne oczy, co się tu dzieje — dzień po dniu, hektar po hektarze. Na dzisiejszej fotografii widać coś, co kiedyś było pięknym lasem. Pozostały tylko pojedyncze, osamotnione drzewa — jak niemi świadkowie tego, co zniszczono — żeby nikt nie mógł powiedzieć, że wycinka nie pustoszy całych połaci przyrody. To nie jest rozwój. To nie jest troska o przyszłość. To jest powolne, systematyczne ogołacanie świata, który powinien chronić nas — a nie znikać na naszych oczach.

Komentarze

meczata32 min temu

Smutna i przerażająca rzeczywistość. Tydzień temu pojechałam do mojego ukochanego, starego, świerkowego lasu. Widok jak tu przygnębiający. Myślałam, że mi serce pęknie. Te same ogromne świerki pod którymi jeszcze niedawno ganiałam czubatki leżą ścięte przy drodze. Dlaczego ścięli? Bo przecież kiedyś i tak by je kornik zżarł - odpowiedź pana z leśnictwa. Ręce opadają. :(

Paweł Batycki5 godz. temu

Kiedyś chodząc do lasu znajdowałem w nim ukojenie. Dzisiaj, kiedy tam jestem, jest mi smutno, bo za każdym razem lasu jest coraz mniej. I ubywa go w zastraszającym tempie.