Opis zdjęcia
Patrzysz na zdjęcie i myślisz: to tylko pająk. Mały, dla wielu obrzydliwy. Wałęsak leśny – jeden z tych, które setkami biegają po mchu, po liściach, po powalonym pniu. Pospolity jak szyszka pod świerkiem. A jednak mało kto wie, jak naprawdę wygląda jego życie: jak długo żyje samica, jak dba o kokon, jak nosi go ze sobą, przyklejony do odwłoka, jak poluje, jak ucieka przed ptakami i jak bardzo jest ważna dla całego lasu. O ptakach czy ssakach napisano setki książek. O takim malutkim pająku – prawie nic. Dlaczego? Bo łatwiej zauważyć to, co duże, co widać z daleka. Mały świat żyje tuż pod naszymi butami i po prostu go… przegapiamy. W moim przypadku największą frajdą nie jest samo wyzwolenie migawki, aby wykonać kolejny kadr do archiwum. Największa frajda przychodzi, kiedy usiądę cicho na chwilę i po prostu patrzę. Wtedy nagle widzę, że ten „zwykły pajączek” ma swoje małe dramaty, swoje sprytne sztuczki, swoje miejsce w wielkiej układance lasu. I tu robi się poważnie. Coraz częściej wycinamy stare drzewa, sprzątamy martwe drewno, osuszamy zagłębienia, sadzimy równe rzędy identycznych świerków. Robimy to wszystko „dla lasu”, „dla drewna”, „dla porządku i pieniędzy”. A jednocześnie zabieramy dom tysiącom takich drobnych stworzeń – pająkom, chrząszczom, motylom, wijom, ślimakom, muchówkom… Ktoś powie: „E tam, to tylko robactwo. Co za różnica?” Różnica jest ogromna. Bo to właśnie te małe istoty biorą czynny udział w procesach, które sprawiają, że las jest żywym, harmonijnie działającym biosystemem. Bez nich las zaczyna się dusić – powoli, cicho, prawie niezauważalnie. Najpierw ginie runo, potem podszyt, potem całe fragmenty stają się chore i puste. Prawdziwy horror nie wygląda jak pająk na zdjęciu. Prawdziwy horror zacznie się wtedy, gdy tych małych bohaterów zabraknie. Bo bez nich nie utrzyma się las. A bez lasu… nie utrzymamy się my.
Komentarze
Zdjęcie jak zawsze u Ciebie świetne. A opis niezwykle cenny i poruszający.
Za Markiem
bdb tekst i samo foto
Dzięki Marek..pozdrawiam
Jak zwykle świetny tekst i zdjęcie zacne. Niewielu zauważa złożoność świata przyrody, znaczenie dla ekosystemów najmniejszych nawet istot. Piękne i mądre jest to co nam przedstawiasz.