Opis zdjęcia
26 lipca obrzeża Słońca ozdabiały wspaniałe "pióropusze" i "wieżyce" protuberancji, których potężne struktury widoczne były także na tle tarczy, w postaci ciemnych filamentów. Obrazowanie czteropanelowe, w paśmie H-alfa. Tego dnia, wysokie chmury i wiatr przeszkadzały trochę w obserwacjach, mimo to powietrze było dość stabilne. Parametry:2026.07.26.17:50CWE. Refraktor 76/630 Heliostar H alfa + ZWO ASI120mm Mini, bez filtra IR.
Komentarze
To zależy w jakim zakresie widma obserwujemy. W świetle widzialnym fotosfera ma jeszcze mocniej zarysowany brzeg. Tutaj, w H-alfa chromosfera zaczyna się już rozmywać, natomiast korona słoneczna jest pięknym i rozległym obiektem o perłowym zabarwieniu, którą gołym okiem możemy podziwiać w czasie zaćmień całkowitych.
Jak na gazową kulę w której wnętrzu panuje piekło, obrys ma dość ostry i spokojny. Wydaje się że granice takiego obiektu powinny przebiegać łagodnie a nie jak ciała stałego. Snuję domysły że to czyni grawitacja. Ale ja nie jestem astronomem.