Sama jestem i zostać chcę sama, Samą pozostawił ranie mój miły, Sama jestem, bez druha i pana, Sama jestem, w cierpieniu nad siły, Sama w żalach, co mnie doświadczyły, Sama jestem, przez rozpacz znękana, Sama jestem i niemiłowana. Sama jestem u okien i bramy, Sama jestem w domowym schronieniu, Sama jestem, by karmić się łzami, Sama jestem w jęku i milczeniu, Sama jestem w moim przeznaczeniu, Na zamkniętą komnatą skazana, Sama jestem i niemiłowana. Sama jestem i ze wszystkim sama, Sama jestem, dokądkolwiek ruszą, Sama jestem, nigdzie nie czekana, W opuszczeniu nękającym duszę, Sama w bólu, który nosić muszę, Sama jestem i cała spłakana, Sama jestem i niemiłowana. Książęta moi, boleją nad sobą, Sama jestem, zwarzona żałobą, Sama w czerni, choć niepojednana, Sama jestem i niemiłowana. Christine de Pisan

Dziewczyna jest genialna.

Bdb

...pięknie i już...